نگاه های مادر و دختری. . .

ماه یازدهم؟؟؟!!!!!
باورم نمیشه یعنی من یازده ماهه که با نفسای تو میخوابم و با نفسای تو بیدار میشم؟؟؟؟ !!!!
یازده ماهه که مامانم؟؟!!!!  حس عجیبیه هنوزم باورم نمیشه انگار یکی داره این روزا و اتفاقا رو برام تعریف میکنه.
 آترینم این روزا تمام لحظه های من با خنده ها و صدای تو پر میشه. دیگه حســـــــــــــابی دوست جون هم شدیم و حتی با نگاه کلی حرف و دلبستگی رو به هم منتقل میکنیم.
نمیدونم شایدم یه جور توهم مادرانه است ولی یه وقتایی نگاهت خیلی بیشتر از سنته، یه وقتایی وسط دالی موشه دستام و میگیری و فقط نگاهم میکنی....
موقع شیر دادن بهت کلی فکر و دل مشغولی سراغم میاد و تو دست از شیر خوردن برمیداری، دست میزنی به صورتم و فقط نگاهم میکنی....
وسط عوض کردن پوشک وقتی داری ورجه ورجه میکنی کافیه بگم " آترین نکن،خواهش میکنم...." یه دفعه صاف میخوابی و فقط نگاهم میکنی....
اینا برای من فقط یه نگاه ساده نیست کلی دلگرمیه، کلی پناهه! بهم میگی " مامانم میگذره، غصه نخور. یکم صبر ....  مامانم منو داری، غصه چرا؟؟؟ .... مامانم بخاطر من خوب باش.... " واقعا به نظرم همینا رو بهم میگی.
اونوقته که یه دنیا عذاب وجدان میاد سراغم که چرا گذاشتم تو با اون دل پاک و نگاه معصومت ناراحتیم رو ببینی. چرا با اینکه مامان شدم ولی هنوز نمیتونم یه چیزایی رو قایم کنم......
نازننینم ببخش..... به خدا سخت ترین چیز تو دنیا برام تحمل ناراحتیه توه..........
پرنسس خوشگلم خیلی بیشتر از تمام وقتایی که تا حالا بهت گفتم دوست دارم، " دوســـــت دارم" .